bluegrass.chartgenie.net

magnificent idea consider, that you..

Menu

Category: DEFAULT

Wonder Van De Liefde - Dirk Polak*, Ensemble van de Zilveren Eeuw* - Wonder Van De Liefde

09.02.2020 Kagagor 7 Comments

Goethe beschrijft dit verschijnsel uit eigen observatie. Als je naar een rode klaproos kijkt, wordt groen op het netvlies opgeroepen; zodra je wegkijkt, lijkt de bloem in je ooghoek steeds feller rood te worden.

Hij verklaart dit doordat twee beelden de bloem en de bloem van opzij en twee kleuren rood en groen samenvloeien en elkaar versterken. Door via een gat in een bord naar details in het landschap te kijken en precies de kleuren te schilderen die dan zichtbaar zijn, wordt voorkomen dat de omgevingskleuren of ervaringskleuren meespelen.

Om te vermijden dat daardoor een grijze samensmelting ontstaat als je dit in verf probeert vast te leggen, beperken de kunstenaars zich tot kleine, scherp afgebakende details en sterk contrasterende kleuren die ook in kleine details van elkaar te onderscheiden blijven. Deze komen vooral goed naar voren in de schaduwen. Holman Hunt zag en schilderde in in Egypte helder prismatische paarse schaduwen in het gele woestijnzand, evenals zijn leerling Thomas Seddon.

In de loop van de jaren vijftig leggen zij zich steeds meer toe op karakteristieke kleurencombinaties in plaats van complementaire details, vooral oranje-paars-groen. William Morris, dichter en ontwerper, voelde zich sterk aangetrokken tot Rossetti. In zijn verhaal The Hollow Land beschrijft hij hoe de hoofdpersoon, een middeleeuwse schilder, zich moet louteren door in plaats van rood en geel, paars en groen te gaan gebruiken.

Tot rond is dit inderdaad de praktijk bij Rossetti en zijn leerlingen, maar daarna laten zij zich inspireren door de meer diffuse Venetiaanse kleuren. Van een afstand beschouwd vloeien de puntjes kleur in elkaar over en ontstaan vormen en contrasten. In bekeek de jonge Duitse schilder Ernst Ludwig Kirchner een tentoonstelling met werk van de Pointillisten en begon hij zich te verdiepen in kleurenleren.

Hij vond de schilderijen grauw, doordat de kleuren in elkaar gingen overlopen. Door het weglaten van complementairen worden de werken veel kleuriger, schrijft hij. Zo komt hij tot de karakteristieke kleurencombinaties van Goethe: rood, geel en blauw en oranje, groen en paars.

Daarnaast ontdekte hij dat hij met sneldrogende wasverf - pigmenten opgelost in een mengsel van benzine en bijenwas - gelijkmatige vlakken kleur kon aanbrengen.

Hij kon paars direct naast groen schilderen, zonder het risico dat de kleuren gingen mengen op het doek. Het heldere licht benadrukte overal de zes prismatische kleuren, waarvan aanvankelijk vooral paars zijn favoriet was. Omdat Kirchner landschappen en portretten maakte en rekening moest houden met de realiteit, onderzocht hij ook wat er gebeurde als je alleen karakteristieke kleuren direct naast elkaar plaatst.

Niet de kleur op zichzelf, maar de samenklank of harmonie van meerdere kleuren in het beeldvlak is de essentie van de kleurenleer, beweert hij. Hij gebruikt kleurige contouren om de vlakken van elkaar te scheiden. Terwijl hij hiermee bezig was, bezocht de Groninger schilder Jan Wiegers hem. Wiegers nam al snel de wasverf-techniek en de karakteristieke kleurencombinaties van Kirchner over.

In zijn Groninger landschap met Rode Bomen uit past hij de zes kleuren toe, waarbij hij de ene combinatie rood-geel-blauw nauwkeurig boven de horizon plaatst en de andere oranje-groen-paars eronder. De contrasten van de zelfstandige kleurvlakken worden benadrukt door het ontbreken van ruimtewerking. In het bovenste deel ligt de nadruk op beweging, wind en wolken. Het onderste deel toont de kracht van het land, de ruwe energie die daar vanaf straalt. In de ijle berglucht van Davos zijn alle voorwaarden aanwezig om de kleurenleer van Goethe waar te nemen.

Vormen en diepte vervagen in zonsondergangen of het licht van de volle maan, die een kleurgoed over de schaduwrijke bossen en bergen legt. De grillige glooiingen in de sneeuwlandschappen roepen vanzelf complementaire kleuren op, van lichtblauw tot violet. Kirchner schildert in Frauenkirch im Winter , grotendeels in de kleuren geel en blauw.

Niet alleen in de winter, want in de zomermaanden tovert het spel van zon en wolken groene, paarse en oranje weiden en berghellingen tevoorschijn.

In Die Amselfluh uit , zweept Kirchner met zijn kleuren het gehele berglandschap op tot een hevige dynamiek. Goethe zelf had het niet beter kunnen wensen. Narciso Silvestrini, IdeeFarbe. De meest kleurrijke juwelen uit de geschiedenis van het juweel. Wie aan Art Deco juwelen denkt, denkt vooral aan strakke en gestileerde vormen. Dat blijkt echter niet altijd op te gaan. Tussen circa en zijn er ook een paar minder strakke stromingen geweest en een van de meest interessante daarvan is die van de tutti frutti of fruit salad juwelen.

Deze sieraden zijn altijd bezet met gegraveerde of gesneden kleurstenen in combinatie met diamanten en email en ze doen denken aan stukjes fruit, bloemen en bladmotieven.

Bakeliet is een kunststof die in alle kleuren uitvoerbaar is. Hoewel later vele juweliers zich hebben beziggehouden met deze stijl in juwelen, was het in eerste instantie Cartier in Parijs die de mode lanceerde. Verantwoordelijk voor die lancering was Jeanne Toussaint , hoofd van de ontwerpafdeling van Cartier in de Rue de la Paix en de aanleiding lag in India. Sommigen van hen hadden huizen in Londen of Parijs en verbleven regelmatig in Europa.

Er gaat zelfs een verhaal dat geen societyfeest compleet was zonder de aanwezigheid van de Maharadja van Patialia, niet de rijkste, maar wel de meest spraakmakende Indiase vorst. Hij trouwde een Europese vrouw en was de eerste Indiase prins die in het bezit was van een Europese auto. In liet hij door Cartier zijn traditionele juwelen ombouwen in de Europese Art Deco stijl. Een opdracht waar de juwelier maar liefst vier jaar over deed. Daarnaast verkocht hij soms juwelen aan Franse juweliers.

Cartier verwierf op die manier van hem een aantal met bloemmotieven gegraveerde smaragden. Deze meestal zes- of achthoekige stenen waren op een typisch Indiase wijze bewerkt en dateerden uit de Moghulperiode in de zeventiende eeuw.

De gegraveerde smaragden werden bijvoorbeeld opgenomen in een collier van platina met diamanten, waarvan de ketting bestond uit gesneden smaragden kralen in de vorm van een speciale Indiase bes.

De traditionele Indiase juwelen waren immers ook bijzonder kleurrijk en Jeanne Toussaint vertaalde dit kleurgebruik naar de nieuwe mode. De verschillende gekleurde en gegraveerde edelstenen kwamen mogelijk in het begin uit India, maar al snel werd ook gebruik gemaakt van de diensten van stenenbewerkers uit het Duitse Idar-Oberstein, waar van oudsher een stenen verwerkende industrie bestond.

Bovendien werden de Indiase stenen al snel te grof bevonden voor de Europese smaak en werd in India bijvoorbeeld saffier nauwelijks toegepast, omdat de kleur blauw ongeluk zou brengen. Wel werden door Toussaint delen van Indiase juwelen, compleet met de zetting, opgenomen in door haar ontworpen creaties.

De eerste klanten behoorden dan ook tot de moderne, iets artistieke en avant-gardische kopers. Zij kocht tijdens de wereldtentoonstelling in in Parijs een armband. Het platina juweel is bezet met gegraveerde saffieren, smaragden en robijnen, gecombineerd met diamanten en onyx, in de vorm van een tak met bessen en bladmotieven en is 3,5 cm breed.

In werd een tweede armband van vrijwel identiek design aangeschaft. Mede dankzij Coco Chanel werden vanaf ongeveer aan beide polsen gelijke armbanden gedragen, een mode die was ontstaan aan het eind van de zestiende eeuw, maar door de opkomst van het polshorloge in de tweede helft van de negentiende eeuw op de achtergrond geraakt. In juli bestelde mrs.

Porter tenslotte een bij haar armbanden passende clipbroche, die bezet werd met gegraveerde stenen uit haar eigen bezit. Ze was dus schatrijk en trouwde eerst met baron de Broglie en later met de Engelse Reginald Fellowes, zij werd de ongekroonde koningin van het sociale leven in Europa en Amerika en een absolute trendsetter.

Ze was bevriend met alle belangrijke modemensen, zoals Elsa Schiaparelli en Coco Chanel en ze liet zich regelmatig, geportretteerd door Cecil Beaton, afbeelden in vooraanstaande modetijdschriften.

Deze steen werd overigens in gestolen om nooit meer gevonden te worden, een van de grootste mysteries in de geschiedenis van het juweel. In juni kocht Daisy Fellowes bij dezelfde juwelier een collier van gegraveerde smaragden en saffieren kralen in de tutti frutti stijl.

Een jaar later al liet zij het sieraad uitbreiden en tenslotte in nog een keer. Uiteindelijk ontstond een juweel dat wereldberoemd zou worden als het Hindu-collier.

Deze juweliers verwerkten, dankzij het succes van Cartier, in een vergelijkbare stijl. Ook van Boucheron zijn schitterende voorbeelden bekend. Het Hindu-collier werd in door Daisy Fellowes gedragen samen met een paar armbanden in een iets afwijkende stijl, maar minstens zo kleurrijk. Deze armbanden zijn echter uitgevoerd in geelgoud en bezet met diverse kleurstenen in cabochonslijpsel. Caboch betekent kersenpit of knikker en dit slijpsel werd over het algemeen toegepast in meer klassiekere ontwerpen, maar bleek uitstekend te combineren met het halssieraad.

Hoewel Cartier zeker in het begin gebruik heeft gemaakt van in India gegraveerde en gesneden kleurstenen, werden deze nooit toegepast in Indiase juwelen zelf.

De bewerking was weliswaar veroorzaakt door de invloed van de gegraveerde smaragden uit prinselijke collecties, maar het vervolg was een idee van Toussaint zelf. Alleen het kleurgebruik was een Indiaas idee. Bovendien werkte men in India vrijwel altijd in combinatie met kleurig email, terwijl dat in de tutti frutti juwelen slechts sporadisch voorkwam.

Tenslotte kan aan het gebruik van platina de Europese herkomst worden vastgesteld. De veelkleurigheid werd lang niet door iedereen op prijs gesteld. Veel mensen vonden de sieraden een kermisachtige uitstraling hebben.

Zelfs in behoudende vakkringen werden soms enigszins denigrerend gesproken over de veelkleurigheid. In een artikel over wat in Engeland ook wel werd aangeduid als multigem-jewellery, werd in het tijdschrift the Graphic van 17 mei zelfs gesproken over Christmas tree juwelen.

Deze benaming in overigens later nooit meer gebruikt. Een goudsmid die zijn vak verstaat kan met stenen die het liefst in de twintiger jaren zijn geslepen over het algemeen wonderen verrichten.

Het wordt dan ook steeds moeilijker om originele stukken van de nagemaakte exemplaren te onderscheiden. Dat geldt ook voor de tutti frutti juwelen. Nog in de vijftiger jaren van de vorige eeuw werden op bescheiden schaal gegraveerde kleursteen verwerkt. Daarna verslapte de aandacht aanzienlijk. Sinds de interesse in oude en antieke juwelen weer groeiende is, vooral sinds de zeventiger jaren, is ook de belangstelling voor tutti frutti juwelen toegenomen. Het gebruik van witgoud in plaats van platina voor de zettingen en het montuur is altijd een aanwijzing dat er iets fout zit, omdat witgoud voor de Tweede Wereldoorlog voor dergelijke juwelen niet werd gebruikt.

Tenslotte maken kopiesten soms onbegrijpelijke fouten, waardoor ze ogenblikkelijk te ontmaskeren zijn. Enkele jaren geleden in het Duitse kunsttijdschrift Die weltkunst een advertentie van een Russische juwelier Vasily Konovalenko met filialen in Moskou, New York en Wenen.

De gegraveerde kleurstenen in de geadverteerde juwelen verwijzen naar de Art Deco maar zijn gezet in juwelen die voor een deel zijn overgenomen van vroegere ontwerpen. Zo is de broche linksboven een regelrechte kopie van een Cartierontwerp uit Van gegraveerde edelstenen was toen in Europa nog geen sprake.

Klaas Martijn Akkerman. In de Gilbert Collection bevindt zich een aantal adembenemend mooie voorbeelden van deze techniek. Vloeren, muren, gewelven en koepels in kerken en paleizen werden ingelegd met ontelbare stukjes glas en steen van 1 cm2.

Belangrijk in het ontwerp was de herkenbaarheid, zo werd de heilige Petrus altijd afgebeeld met een ronde witte baard en in de kleuren goud en beige. Ook de grootte was vastgelegd: een man moest negen koppen meten, zijn haarlijn begon een neuslengte boven zijn voorhoofd en hij moest een gewijde, bijna starre uitdrukking uitstralen. De steentjes waren van diverse kleuren marmer of werden in het glas gebrand. Door de steentjes onder verschillende lichtinvalshoeken aan te brengen ontstond een levendige schittering.

De kunstenaar trad uit de anonimiteit; er ontstonden discussies over de beeldende kunsten, waarbij teruggegrepen werd naar opvattingen uit de Griekse Oudheid, zoals de geschriften van de filosofen Plato en Aristoteles. In de kunst streefde men niet meer naar realisme maar juist naar de ideale schoonheid.

Hierdoor functioneerde het traditionele atelier als leerschool voor kunstenaars niet langer. Het doel hiervan was kunstenaars een eigentijdse opleiding te geven, waarbij de opleiding veel verder ging dan het maken van handwerk.

Naast lessen over het lineaire perspectief nam ook wiskunde een belangrijke plaats in en konden studenten in het plaatselijk ziekenhuis praktische anatomielessen volgen. Een belangrijk sleutelfiguur was Giorgio Vasari Hij was in dienst als hofschilder bij Cosimo I de Medici en bekleedde daar een belangrijke positie.

Vasari beheerste het artistieke leven in Florence, hij schreef en publiceerde in het boek De Levens van de grootste schilders, beeldhouwers en architecten. Door het grote succes verscheen in een tweede en uitgebreide editie. Beide edities zijn, middels een ode, opgedragen aan groothertog Cosimo I de Medici.

Vasari roemt hem om zijn grote bijdrage aan de ontwikkeling van kunst en wetenschap. Milaan was vanaf in Europa het belangrijkste centrum voor de productie van gesneden objecten, zoals pullen en vazen en gegraveerde panelen uit bergkristal.

De panelen sierden meubelen, de vazen en pullen kregen prachtige edelmetalen monturen. Voor zowel pietre dure als pietre tenere werden verschillende technieken gebruikt. In de groothertogelijke werkplaats kwamen deze ambachten samen, waarbij de hofschilders voor de ontwerpen zorgden. De geometrische motieven die de Romeinse vaklieden gebruikten werden vervangen door de ontwerpen van de schilders, uitgevoerd door de edelsteensnijders.

Een ontwerp was tevens afhankelijk van de variaties in kleurstenen die de steensnijder op dat moment had; naarstig werd er gezocht naar schaars geworden marmer en half edelstenen van goede kwaliteit. Het zwarte marmer, bekend als paragon, kwam uit Vlaanderen. Andere half edelstenen die men gebruikte waren lapis lazuli, amethist, albast, koraal, chalcedon, carneool, malachiet, heliotroop, chrysopraas en paarlemoer. In eerste instantie kwamen de grote opdrachten voor de inrichting van de paleizen en het schitterende mausoleum voor de Medici familie in de kerk van San Lorenzo van de groothertogen zelf.

In het begin van de zeventiende eeuw ontstonden de verzamel- of kunstkabinetten, bedacht door Philipp Hainhofer , een koopman uit Augsburg. Deze kleine kabinetten vielen op door hun kostbare uitvoering, belijmd met ebbenhout of zelfs ivoor en voorzien van Florentijnse pietre dure plaquettes. Op het kabinet werden deze kleinere panelen bevestigd rondom een groter centraal paneel, waarachter zich het deurtje bevond. Het afgebeelde kabinet toont in het midden het deurtje met een pietre dure plaquette voorstellende een fontein.

Van tot had de beeldhouwer en architect Giovanni FogginiI grote invloed op de groothertogelijke werkplaats. Hij had een voorliefde voor barokke planten- en vruchtenslingers uitgewerkt in diverse steensoorten.

De klok op een negentiende eeuws kabinet is daar een goed voorbeeld van. Het uurwerk werd gemaakt voor Anna Maria Luisa de Medici. Zij huwde in met keurvorst Palatine von der Pfalz. Na zijn overlijden in keerde Anna Maria terug naar Florence, waarbij zij ook bijna al haar pietre dure objecten meenam, aan haar geschonken door haar vader Cosimo III.

De klok is in gemaakt in de hofwerkplaats. De pietre dure ornamentiek is typisch voor Foggini. De guirlandes, bladranken in verguld brons, waren zijn favoriete versieringen. In zijn aantekenboek staat een tekening van de ingelegde grotesk in krullend acanthusblad, zoals aangebracht onder de wijzerplaat.

Aan het eind van de zeventiende en begin achttiende eeuw komen deze grotesken vaker voor op het Florentijnse pietre dure. De originele klok werd gemaakt door Ignatius Hugford of Huggeford uit Engeland, maar is later vervangen door een klok van Johannes Hittorff uit Bonn.

De zuilen zijn van agaat met verguld bronzen kapitelen. Anna Maria de Medici heeft dit uurwerk niet mee teruggenomen naar Florence. Het kabinet waarop het staat zal rond diezelfde tijd vervaardigd zijn. Het pietre dure paneel in het midden is uit dezelfde tijd als de klok en zonder twijfel van Foggini. Zijn favoriete motief, het parelsnoer en de lapis lazuli strik in combinatie met de bloemenslingers, verraden dat. De verguld bronzen maskerons op dit begin achttiende eeuws paneel zijn negentiende-eeuwse toevoegingen en verbergen de naden waar de stenen tegen elkaar geplaatst zijn.

De hardheid van stenen wordt vastgesteld aan de hand van de schaal van de Oostenrijkse mineraloog Friedrich Mohs uit Deze schaal omvat tien mineralen in opvolgende hardheid. De scheidingslijn ligt tussen hardheid 7 en 8.

In de Gilbert Collection met veel indrukwekkende tafelbladen, bevindt zich hiervan een wonderlijke exemplaar. Het bestaat uit veertien pietre dure plaquettes gemaakt tussen en voorstellende een groep acterende dwergen. Het blad is gemaakt naar tekeningen van Baccio del Bianco en naar gravures uit series dwergen die Jacques Callot publiceerde in Er zijn nog enkele van dit soort plaquettes bekend.

De manier waarop de plaquettes op deze tafel zijn gerangschikt suggereert dat deze serie eigenlijk was bedoeld voor het decoreren van een kabinet. De plaquettes liggen tussen antiek groen marmer met een meanderrand van geel en rood marmer op een zwarte ondergrond.

Veel kunstenaars kwamen gedurende de eerste helft van de zeventiende eeuw voor een korte periode naar de groothertogelijke werkplaatsen om zich te bekwamen in de pietre dure techniek. De Florentijnse familie Castrucci, een van de bekendste Italiaanse steensnijders, kwam eind zestiende eeuw bij keizer Rudolph II in Praag werken. Landschapspanelen in de pietre dure techniek waren hun specialiteit. Het afgebeelde verzamelaarskabinet uit vervaardigd door Castrucci de oudere is hiervan een voorbeeld.

Ook in andere landen werden de Florentijnse steensnijders naar de hofwerkplaatsen gehaald. De artistiek directeur Louis Siries verdreef in de bekende decoraties en verving deze door landschappen en romantische, zinnebeeldige motieven. Toen Napoleon in in Florence arriveerde werden de hofwerkplaatsen voor een paar jaar gesloten. Carlo Siries, kleinzoon van Louis, was de artistiek directeur tot De werkplaats zond regelmatig werk in naar de internationale tentoonstellingen en verwierf daarvoor medailles tot Toen kwam de klad erin, onder andere door concurrentie vanuit Rusland, Engeland en Malta.

Alleen de kleinere werkplaatsen, zoals die van Giovanni Ugolini uit Florence overleefden nog enigszins. Scagliola heet deze techniek waarbij men calcium sulfaat hydrateert. De daardoor ontstane verbinding zorgt voor grote buigzaamheid en maakt het uitermate geschikt voor modelering. Wanneer het droog en uitgehard is, kan erin gesneden worden en kan het weer worden opgevuld met hetzelfde materiaal in andere kleuren, ten slotte wordt alles hooggepolijst.

Scagliola ontstond in de vijftiende eeuw. De Gilbert Collection in Londen bezit een indrukwekkende hoeveelheid pietra dure, het museum van de Opificio delle Pietre Dure in Florence herbergt meesterstukken van de familie de Medici en originele gereedschappen voor de bewerking.

Zwaan F. Smith, drs. Delleman, het Byzantijnse rijk, N. Het Parool, Amsterdam De dwingende dominantie van kleuren In het oude China was geel - in elke toepassing - strikt voorbehouden aan de keizer. Alleen hij en zijn familieleden genoten het voorrecht gewaden te dragen in die stralende zonnekleur. En uitsluitend voor zijn hof werd het perfecte geel monochrome porselein gemaakt.

Geel vormde de bevestiging van keizerlijke macht. Voor ieder ander gold die kleur als volstrekt taboe. Kleurexclusiviteit is niet louter een Chinees verschijnsel. In de antieke Oudheid en tijdens het Byzantijnse rijk verwees een andere kleur naar eenzelfde goddelijke heerserspositie: purper.

Purper bleef voorbehouden aan koningen en keizers, een kleurmonopolie dat later in verzwakte vorm zou overgaan op kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. De status van het Chinese geel en het statige purper uit de Oudheid bevestigt niet alleen macht en hoogste exclusiviteit, er ligt een praktische reden aan ten grondslag, namelijk zeldzaamheid, en daarmee samenhangend kostbaarheid.

In monochroom porselein is smetteloos geel het moeilijkst te fabriceren. En paars is zo'n uitgelezen kleur door de schaarste van de kleurstof. Het pigment ervoor wordt gewonnen uit een slak die voorkomt aan de oostkust van de Middellandse Zee.

Voor een enkel grammetje kleurstof moeten zo'n achtduizend purperslakjes het leven laten. Byzantijnse purperen codici behoren tot de meest luxe en zeldzaamste handschriften die we kennen. Ze zijn geschreven in - al even symbolisch - zilver en goud op purperkleurig perkament. Zo werden de belangrijkste koninklijke oorkonden op purperperkament geschreven. Een voortreffelijk voorbeeld is het uit daterende huwelijkscontract voor de Byzantijnse prinses Theophanou. Theophanou telde twaalf lentes toen zij in Rome huwde met Otto II, die zeventien jaar was en als Duitse keizer ook over ons land heerste.

Op de langwerpige, ,4 x 39,5 cm grote perkamentrol waarin hun huwelijksvoorwaarden staan opgetekend, is de tekst in gouden letters gekalligrafeerd tegen een purperen fond, dat uit acht paren medaillons bestaat, waarin fabeldieren staan afgebeeld.

Voor de jonge keizer en zijn eega werd de belofte van gulden tijden, zo fraai symbolisch vervat in goud en purper, werkelijkheid. Hun huwelijk was gelukkig en bezegelde een periode van politieke rust in een tijd waarin tussen Rome en Byzantium dan weer sprake was van verwijdering, dan weer van toenadering.

Het keizerlijk hof - hoven reisden in die eeuwen voortdurend door het gebied waarover ze heersten - verbleef een enkele keer in onze streken, onder meer in Tiel en Maastricht. Theophanou stierf in juni op het Valkhof in Nijmegen en ligt sindsdien begraven in Keulen. Tot de zeldzame purperen handschriften behoort ook een groepje manuscripten uit de zesde en zevende eeuw, sommige met miniaturen versierd, andere zonder verluchting.

In de Vaticaanse bibliotheek bevindt zich de Codex purpureus, een Syrisch handschrift waarvan de tekst in zilveren letters is gekalligrafeerd, heilige namen en titels zelfs in goud. In dit handschrift komen geen afbeeldingen voor, maar de bladspiegel is volmaakt en het geheel is fascinerend in zijn abstractie en kleurstelling.

De Weense Genesis omvat 24 bladzijden met 48 veelkleurige, verhalende miniaturen, die een deel van de in zilver beschreven bladzijden beslaan. Bij het Evangeliarium van Rossano is de versiering nog indrukwekkender.

De miniaturen zijn nog mooier en sommige zelfs paginagroot, zoals die waarop Christus voor Pilatus verschijnt, en de voorstelling waar Judas, vol spijt over zijn verraad, de ontvangen zilverlingen voor de voeten van de hogepriesters en ouderlingen smijt. Tegen het paarse fond verschijnen de hoofdfiguren voornamelijk in het wit, rood en roze.

Christus in gouden en blauwe gewaden, Pilatus in geel en wit. Een symbolische betekenis hoeven we achter dit palet niet te zoeken, de heldere kleuren contrasteren prachtig met de purperen achtergrond. In hun verluchting weerspiegelen ze een al even ongekende rijkdom aan voorstellingen en stijlen, en ook in hun vaak betoverend kleurgebruik verschillen ze naar periode en streek.

Ontwikkelingen in het toepassen van kleur in de middeleeuwse miniatuurschilderkunst laten zich alleen in grove lijnen schetsen, anders verliest men zich snel in - overigens zeer boeiende - specialismen en details. Over het wezen en de eigenschappen van kleuren hebben meerdere middeleeuwse auteurs hun licht laten schijnen. Kleuren doen wat met mensen, maar omgekeerd was dat toentertijd nog meer het geval, bijvoorbeeld emotioneel en zinnebeeldig.

Men kon met felle kleuren niet alleen zijn status uitdrukken, maar in een fijnzinnige code de meest uiteenlopende gevoelens uiten en wensen kenbaar maken.

Vooral in kleding, familiewapens en vaandels spraken kleuren een stille, dwingende taal. Blauw werd geassocieerd met trouw en toewijding en curieus genoeg stond geel altijd in een kwaad daglicht. Lang niet iedereen was gediend van kleuren. Het was dan ook niet zonder reden dat als reactie op die uitbundige, soms agressieve kleurentaal werd gepleit voor ontkleuring. Toch is het merkwaardig dat in zo'n symboolgevoelige periode als de Middeleeuwen de miniatuurkunst wat kleurgebruik betreft niet zo van symboliek is doortrokken.

Verluchters hebben zich in hun kunst blijkbaar allereerst laten leiden door de artistieke zeggingskracht van kleuren en hun decoratieve waarde.

Kleurgebruik en palet lijken vooral samen te hangen met stijl, mode, regio en tijd van ontstaan. De Karolingische en Angelsaksische prachthandschriften uit de achtste tot tiende eeuw zijn beperkter van palet. Voor hun paginagrote initialen en beginbladzijden vol vlechtornamenten waarin dier- en plantenmotieven zich verstrengelen, zijn zachte kleuren geel, groen, oranje, blauw, roze en goud kenmerkend. Volkomen op elkaar afgestemd, vormen ze een subtiel evenwicht met de natuurlijke kleur van het perkament.

Dat is mooi te zien in het Evangeliarium van Egmond. Om dit te memoreren zijn twee in zachte tinten roze, groen en rood uitgevoerde miniaturen toegevoegd, waarop die schenking en de abdij zijn afgebeeld. Je ziet hoe beide figuren het boek op een altaar leggen, terwijl om hen heen de kloosterkerk is afgebeeld. Muziek voor 2 clavecimbels 33 Jan Kuiper Jan Kuiper Zevenhuizen, 5 februari is een zeer actieve gitarist die zich in vele muziekstijlen thuisvoelt.

Hoewel hij de nadruk op jazz legt, met John McLaughlin als inspirator, komt hij oorspronkelijk uit de popmuziek. Hij speelt ook veel wereldmuziek en zelfs ingetogen klassiek getinte akoestische gitaarmuziek of Indiase muziek. Hij maakt deel uit van talrijke groepen en combinaties, als lid of als leider.

Hij organiseert festivals, regelt optredens voor zijn groepen, componeert muziek, is leraar 34 Jan Boerman Jan Boerman, een van de Nederlandse elektronica-pioniers, geldt als een grootmeester op het gebied van 'pure' elektronische muziek. Het overgrote deel van zijn oeuvre bestaat uit muziek waarvan de klanken voor het grootste deel elektronisch zijn opgewekt, en die in zijn geheel op band is vastgelegd. Boerman heeft desondanks ook andere mengvormen en genres beoefend.

Zijn muziek onderscheidt zich door 'humane' eigenschappen als klankschoonheid, de illusie van ruimtelijkheid en een dramatische opbouw. Een 35 Jan Huydts Jan Huydts Schiedam, 25 februari heeft aanvankelijk het plan om medicijnen te gaan studeren.

In de vakantieperiode tussen hbs en universiteit haalt bassist Arend Nijenhuis hem over een jazztrio op te richten en beroepsmusicus te worden. De eerste jaren speelt Huydts uitsluitend piano in jazzgroepen. Medio jaren zestig verplaatst hij zijn muzikale activiteiten naar de 36 Jan Akkerman Rietbergen toetsinstrumenten Marijn van den Berg drums Hans Waterman drums Michael Peet basgitaar Wilbrand Meischke contrabas Coen Molenaar toetsinstrumenten Manuel Hugas basgitaar Nico Brandsen orgel Ton Dijkman drums Lesley Joseph basgitaar Als product van de naoorlogse geboortegolf wordt Jan op 24 december in de Amsterdamse Jordaan geboren.

Al op zijn vijfde krijgt hij klassiek gitaarles. Niet al te lang daarna volgen de eerste bands. Tekstra is naast muzikant ook werkzaam als freelancer voor het Haarlems Dagblad en moet voor deze krant Marco Borsato, de kersverse winnaar van de Soundmixshow, interviewen.

De twee houden contact en Borsato neemt het door Tekstra geschreven nummer Barricade Of Love op voor zijn eerste cd Emizoioni. Hij start in als organisator van illegale technofeesten. In hetzelfde jaar richt hij met zijn broer het label Highland Beats op waarop in eerste instantie acid house verschijnt en later platen van o. Hij helpt mee met 39 Jan Rooymans Jan Rooymans is componist, toetsenist en zanger.

Rooymans vormt een interactieve coveract met drummer Martijn Klaver en is vanaf april de vaste toetsenist tijdens de elektrische optredens van de Golden Earring. Hij overleed op 4 maart in Laren. Opleiding Hij studeerde aan het Amsterdams Conservatorium viool bij Felice Togni en Hendrik Rijnbergen einddiploma in , compositie en theorie bij Sem Dresden einddiploma in en aan het Utrechts Conservatorium schoolmuziek bij Chris Bos einddiploma in Activiteiten Van tot en van tot was Felderhof docent aan het Amsterdams Conservatorium en van 41 Jan Bresser klassiek Jan Bresser werd geboren in te Arnhem en hij overleed op 4 januari Opleiding Zijn eerste vioollessen ontving hij van zijn vader.

Hij vervolgde deze lessen op de muziekschool in Arnhem bij Henri Heytze en deed op 15 jarige leeftijd examen. Daarna kreeg hij een stipendium voor een studie aan het Conservatorium te Amsterdam.

Hij studeerde daar viool bij Alex Schmuller en compositie bij Bernard Zweers. Activiteiten In werd hij benoemd tot eerste concertmeester aan het stedelijk 42 Jan Audier Jan Audier is een van oorsprong Franse geluidstechnicus. Hij werkt als leerling opnameleider bij Phonogram-studios wanneer de eerste golf nederbeatgroepen de studio betreedt. De keurige medewerkers van Phonogram kunnen niet goed omgaan met het harde gitaargeluid van de bands en Audier grijpt zijn kans.

Hij ontwerpt een limiter compressor waardoor het harde geluid geschikt is voor AM Radio. Audier werkt onder anderen met Q65, Shocking Blue en Zen.

Hij overleed op 15 februari te Bilthoven. Hij studeerde aan het Conservatorium te Rotterdam einddiploma hoofdvak piano. Als concertpianist trad hij regelmatig op in kamermuziekensembles en als vertolker van eigen werk. Naast het docentschap voor piano aan het Conservatorium 44 Jan Vayne Pianist en zoon van een organist uit Zuidwolde die met gemengde gevoelens wordt ontvangen in de Nederlandse muziekwereld.

Jan Veenje levert vrijwel jaarlijks een cd af, maar is bovenal een improviserend pianist. Zijn lange haar wordt zijn handelsmerk. In de maanden voordat de pianist afstudeert neemt hij contact op met Joop van 45 Jan Hendriks Jan Hendriks is de gitarist van Nederlands meest populaire band Doe Maar. Hendriks produceert platen en gaat op tournee met Boudewijn de Groot. Op zijn tiende gaat hij gitaar spelen. Hij krijgt een paar lessen van zijn buurman, maar is verder een autodidact.

Schoenenverkoopster Zwaantje van de Belt-Pieters Hollandscheveld, 17 mei en stukadoor Jan van de Belt Zuidwolde, 29 september zijn 45 jaar lang actief in het Nederlandstalige genre en bekend van de hits Ik Zoek Een Meisje en Het Dorpsfeest Het duo treedt voor het eerst op in , dan nog onder de naam The Menghini's, vernoemd naar de Italiaanse accordeonbouwer Menghini.

Later formeert hij de Jan Rietman Band en begeeft hij zich meer in het amusementscircuit. Hij is ook nog even actief bij het Dynamic Organ Trio. In deze periode wordt Rietman gevraagd als pianist voor de pyschedelische band 79 Jan Boezeroen Jan Boezeroen pseudoniem van Johnny Goverde is zanger van feestelijk Nederlandstalig repertoire, carnavalsliedjes en levensliederen. Als componist is hij autodidact. Hij is een van de eerste componisten die werken schrijft voor het toonsorgel in Haarlem.

In de vroege jaren staat Van Dijk onder invloed van componist Willem Pijper en ontwikkelt hij een gematigd modern idioom waarin de impressionistische 83 Jan George Bertelman klassiek Jan George Bertelman werd op 21 januari in Amsterdam geboren. Hij overleed aldaar op 25 januari Tot zijn leerlingen behoren onder anderen Johannes van Bree en Richard Hol. Hij bewoog zich ook op het terrein van de volkszang en behoorde tot de eerste Bachkenners in ons land. Hij was Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Bertelman componeerde opera's, concerten, liederen, een Requiem, een Mis, cantates zoals De slag bij Nieuwpoort, Het vijftig-jarig bestaan der Maatschappij Felix Meritis en salonstukken voor piano. Zijn stijl is laate-eeuws met een aan de romantiek verwante harmoniek. Zijn oeuvre, voor zover bewaard gebleven, bestaat uit vocale werken - geestelijk en wereldlijk, op Latijnse, Franse en Italiaanse tekst - en uit werken voor toetsinstrumenten.

Zijn vocale werken geeft hij zelf in druk uit. Veel van zijn werken worden in Amsterdam uitgevoerd maar ook in Uppsala 85 Jan Baptist Verrijt Jan Baptist Verrijt is een componist en organist uit de eerste helft van de zeventiende eeuw.

Tijdens zijn leven staat hij bekend om zijn moderne composities en zijn bekwaamheid als musicus. Soms wordt hij na Jan Pieterszoon Sweelinck de belangrijkste componist van de zeventiende eeuw genoemd.

Jan Baptist Verrijt schrijft missen en motetten, Italiaanse canzonetten en dansen. Hij groeit uit tot een van de bekendste gitaristen van Nederland en werkt als sessiemuzikant met tientallen artiesten. In krijgt hij op jarige leeftijd een gitaar cadeau. Hij voltooit zijn opleiding aan de ambachtsschool en is gediplomeerd timmerman. In werkt hij bij een meubelmakerij.

Hij wil echter het podium op. Dat gebeurt 87 Pieter-Jan Belder Klavecinist, blokfluitist, fortepianist en organist Pieter- Jan Belder houdt er van om het complete werk van een bepaalde componist op te nemen.

Zo werkt hij mee aan de klavierwerken van Jan Pieterszoon Sweelinck en verschijnt er een integrale opname van Telemanns Tafelmuziek onder zijn leiding evenals een opname met het complete oeuvre van Arcangelo Corelli. Daarnaast neemt hij alle sonates voor klavecimbel van Domenico Scarlatti en de complete klavecimbelmuziek van Rameau op.

Naast piano- en orgelwerken, kamermuziek, orkestwerken, soloconcerten, liederen, koorwerken en cantates, schrijft hij acht opera's. Zijn werk wordt door andere componisten, zoals Johannes Brahms en Edvard Grieg, bijzonder gewaardeerd.

Als solist werkt hij regelmatig mee aan oratoriumuitvoeringen met repertoire van vroeg-barok tot hedendaags. Hij is tevens zangpedagoog en koordirigent. Daarnaast heeft hij enkele composities op zijn naam staan. Hij studeert piano en zang bariton aan de 90 Jan van Gilse Jan van Gilse verblijft de eerste jaren van de twintigste eeuw in Duitsland.

In deze periode schrijft hij zijn meeste composities. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verhuist hij naar Nederland, waar hij benoemd wordt tot dirigent van het Utrechts Stedelijk Orkest en een roerige tijd beleeft. Een in de begindagen opgenomen cassette komt in handen van Wally van Middendorp, oprichter van de Amsterdamse Minny Pops en baas van het onafhankelijke label Plurex.

Hij programmeert Mekanik Kommando op een Ultra-avond in Paradiso. De debuutsingle verschijnt in eigen beheer. Kort daarna is de groep te horen op een flexi- disc bij het eerste nummer van 36 Sandy Coast van de meest succesvolle tijd voor de band. De LP Sandy Coast staat hoog in de albumlijsten. De band speelt elke dag voor overvolle en enthousiaste zalen.

De LP Stonewall valt in artistiek en commercieel opzicht tegen. Ook de single Blackboard Jungle Lady verkoopt matig. De groep verzorgt de backgroundvocals op het Grand Gala Du Disc voor o. Maar de meeste aandacht gaat uit naar de tweede plaat die Nasmak uitbrengt 38 Pentacle augustus, delen Pentacle en Sadistic Intent uit Los Angeles wel het podium tijdens een optreden in Hamburg. Bij Iron Pegasus Records verschijnt in het najaar Under The Black Cross ook als picture disc , op veler verzoek met bijgevoegde songteksten.

De cd en gelimiteerde picture disc komen in Europa uit op 9 oktober De recensies zijn lovend. Het openingsnummer bevat toetsenpartijen en in Half The Fun is de band verrassend ingetogen. Een maand later verschijnt van de bands een split-7". De singles worden 41 John Coffey shows in staat ook het nummer Breed van Nirvana op de setlist. Een van de hoogtepunten dit jaar is het optreden op het Belgische Groezrock, het grootste punkfestival van Europa. Op 10 november gaat het Nederlandse deel van de Vans Warped Tour van start.

Unstached 29 november is een 12" EP met akoestische versies van nummers van het album Bright Companions, in gelimiteerde oplage uitgebracht als picture disc. Speciaal voor 42 Staalplaat Soundsystem experimenteel minimal music Geert-Jan Hobijn elektronica Carlo Crovato elektronica Carsten Stabenow elektronica Geert-Jan Hobijn is een van de oprichters van het internationaal vermaarde Staalplaat, een winkel in Amsterdam en later ook in Berlijn voor alle vormen van experimentele muziek.

In de beginfase is de cassette de belangrijkste geluidsdrager waarop de muziek wordt verspreid, totdat in de tweede helft van de jaren tachtig de compact disc opmars maakt. Het Nederlandse filiaal van Staalplaat start aan de 43 Moke verantwoordelijk voor de videoclip bij het nummer.

Op vrijdag 30 mei staat Moke op Pinkpop. Ter gelegenheid van Pinkpop verschijnt een speciale festivaleditie van het debuutalbum Shorland met naast het studioalbum een dual disc met audio-opnamen van een optreden in Paradiso en remix door Don Diablo plus een dvd met naast videoclips ook live-opnamen tijdens Noorderslag. Moke tekent in oktober in Hamburg een licentiecontract met de Duitse vestiging van de 44 Cobla La Principal d'Amsterdam wordt eens per jaar uitgereikt aan een persoon of instelling die zich sterk maakt voor 'het scheppen, verspreiden en bevorderen van symfonische of 'vrije' muziek voor cobla.

De band krijgt de prijs vanwege 'haar waardevolle, onophoudelijke bijdrage aan de muziek voor cobla en de internationale verspreiding daarvan. De Japanse interesse komt ook tot uiting in de jaarlijkse tournees waarbij de groep grote zalen bespeelt. In juli komt het nieuwe solo-album The Blue Album uit.

Valensia neemt daarop niet alleen alle instrumenten voor zijn rekening maar ook de productie, de mix en de videoclip. Dikker schrijft daarnaast ook een paar oorspronkelijke composities voor het project. Loek Dikker is als bestuurslid verbonden aan het Muziekinstituut MultiMedia. MiMM is een initiatief van een aantal componisten en organisatoren uit de culturele sector.

Van de elpee Onbeperkt Houdbaar verschijnt het nummer 't Was Grandioos als 25e single van de groep. De elpee Badmuts Verplicht bevat liedjes over de regio Rijnmond. De single Santa Claus 'Raus, een loflied op Sinterklaas en dus een anti-kerstman lied haalt de Britse en Canadese media.

Arie van der Graaf brengt een eerste instrumentale solo-cd uit: Arie's Koffie. Af en toe krijgen de Stroopwafels muzikale ondersteuning van Cees Pons zang, gitaar en Bob Struik gitaar. De groep 50 Hans Dulfer Big Boy. Deze levert hem een hit op met de single Streetbeats, ook wordt hij wereldberoemd in Japan. Naar aanleiding van het Japanse succes maakt Dulfer speciaal voor de Japanse markt Hyperbeat, wat zijn sterstatus daar nog eens onderstreept.

De plaat wordt in Japan de best verkopende instrumentale plaat van het jaar. In Japan ontvangt hij een Golden Disc Award. Het album Express Delayed samen met organist Herbert Noord verschijnt op cd. Dulfer gaat voor het eerst op tournee door Japan.

De singles worden met name verkocht speciale dubbelshows. De video bij het nummer Black Cat John Brown, opgenomen tijdens een kleedkamerconcert, is in september een hit op de populaire videowebsite YouTube. Binnen een week hebben meer dan Jasperina de Jong brengt verschillende platen uit waarvoor hij liedjes componeert. Hij schrijft ook liedjes voor Rob de Nijs en Paul de Leeuw. In is Stokkermans juryvoorzitter tijdens het Grand Gala du Disc.

Net als op eerdere soloplaten speelt hij op Idylle bewerkingen uit de klassieke muziek van componisten als Johann Sebastian Bach o. In mei wordt Lion van Soeren vervangen door Pieter Mulder. Cor van Ingen.

Saartje van Camp. Arjan Witte. Jan van Eerd. Lucas Oldeman. Tren van Enckevort. Arnold van Dongen. Sandra Sahupala. Aram Kersbergen. Sander Berkvens. Sjors van den Eerenbeemt.

Jul 10,  · Presentatie is in handen van Steef Cuijpers, bijgestaan door Malou van Hintum. Livemuziek wordt verzorgd door Unorthadox, VJ is Matthijs Vlot. Na afloop van de talkshow is er een 'Summer of Love.

7 thought on “Wonder Van De Liefde - Dirk Polak*, Ensemble van de Zilveren Eeuw* - Wonder Van De Liefde ”

  1. Kagakora says:
    Dirk Polak - Wonder van de Liefde Act Jos Van Woudenberg Type en jaar CD, Dirk Polak - Zilveren Eeuw Act Jos Van Woudenberg Type en jaar CD, In de discografie worden officiële opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon, band of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd.
  2. Shaktizahn says:
    Dieren liefde. likes. Alles om je dag weer goed te maken met dieren plaatjes en filmpjes,, iedereen is vrij om van elk dier die er maar bestaat foto's of filmjes te delenFollowers:
  3. Grozil says:
    Mar 23,  · Officiële videoclip voor de Antwerpse hiphopsensatie Tourist Lemc. Dit weekend 25 maart in de finale van Humo's Rock Rally Videoclip: http://www.
  4. Grorg says:
    Sep 04,  · Dirk van der Westhuizen se eerste Musiek video vanaf sy nuwe CD - UITHAK. Lirieke: Dirk van der Westhuizen Maroela Musiek Suid-Afrika™ Maroela Besprekings™.
  5. Kikazahn says:
    De Amsterdamse schilder Dirk Polak brengt al in zijn eerste plaatje uit, maar wordt pas tijdens de opkomst van de new wave bekend met de groep Mecano. In verschijnt onder de naam Dirk Polak zijn eerste, Nederlandstalige solo-album Wonder van de Liefde. Twee jaar later volgt een album met het Orkest van de Zilveren Eeuw.
  6. Malagis says:
    Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (The Digital Library of Dutch Literature is a collection of primary and secondary information on Dutch language and .
  7. Shaktir says:
    Jan 27,  · dit is de songtekst van het vijfde lied van de musical Sneeuwwitje van studio Gezongen door: Sneeuwwitje: Sasha Rosen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Education WordPress Theme By Logical Themes